- Van kerk tot eetthuis (Sint-Augustinuskapel, Aalst)
Bij aanvang van het project was de toestand van de kapel aangetast en was de binnenruimte onderverdeeld. Deze toestand maakte dat zwaardere ingrepen mogelijk waren. De opdeling van het interieur
maakt wel dat de ‘kapel- ervaring’ bij het binnentreden beperkt is – de bezoeker herkent de oorspronkelijke functie langzaamaan. De religieuze symboliek (koksmutsen met verwijzing naar hoofddeksel
priesters) blijft “aanwezig”.
- Van kerk tot AMUZ (Augustinuskerk, Antwerpen):
Na de binnenrestauratie kon de Sint-Augustinuskerk als volwaardige concertzaal gebruikt worden. Men kan er tevens kunnen genieten van een uniek barokinterieur met meubilair en kunstwerken van de beste Antwerpse beeldhouwers en schilders.
- Van kerk tot winkel (Wolweverskapel, Gent)
Bij deze herbestemming kunnen er kanttekeningen geplaatst worden. Sinds de karkasrestauratie in 2001 maakt al de tweede winkeluitbater gebruik van de ruimte. Op korte tijd na elkaar werden twee tijdelijke
winkelinrichtingen aangebracht. In 2007 werd de derde winkelinrichting aangebracht. Hoe bescheiden de ingreep ook, steeds wordt schade aangebracht aan het interieur en de waardevolle muurschilderingen, die nog niet voldoende beschermd zijn.
- Van kerk tot Onderwijsmuseum (Ieper)
- Van kerk tot Polyvalente zaal (O.L.V. Ter Predikherenkerk, Leuven)
De nieuwe functie als polyvalente zaal is positief. Nadeel is dat de wisselende gebruikers onvoldoende kennis hebben van de waarde van het gebouw en soms nonchalant omspringen met het monument. Verschillende beschadigingen aan interieurelementen tonen dit aan. Nu de muurschilderingen in de sacristie gerestaureerd zijn, is ook deze ruimte inschakelbaar. Het niet terugplaatsen van bepaalde interieurelementen wordt soms als een minpunt van dit project ervaren.
- Van kerk tot polyvalent complex (Cellenbroedersklooster De Noker, Mechelen)
De herbestemming van De Noker is in meer dan één opzicht geslaagd te noemen. Niet alleen blijft het complex bewaard in dezelfde ‘geest’ als die waarin het jarenlang gebruikt werd – de vzw Emmaüs groepeert immers meer dan twintig zorgvoorzieningen – daarenboven maakt het publieke aspect van de nieuwe bestemming een waardevol stuk erfgoed toegankelijk. De beheerders hebben hierbij optimaal gebruik gemaakt van de kansen die dit beschermde monument en de wetgeving monumentenzorg hen boden.
