Archief

Master Scenografie

Het creëren van een externe scenografie ten voordele van het floreren van een industriële site met zicht op een creatieve invulling.

Masterplan externe site Gélatinesfabriek, Hasselt

Het is belangrijk om ons industrieel erfgoed te behouden om zo onze industriële sporen, nalatenschappen en hun intrinsieke kwaliteiten op een correcte manier te bewaren. Deze industriële te herbestemmen sites bevinden zich meestal in stadsdelen die nood hebben aan een nieuw leven. Belangrijk is hier om de site toegankelijker en aantrekkelijker te maken en deze vervolgens aan de stad terug te geven. Zo ontstond het idee om voor de buitenruimte van de Gélatinesfabriek te Hasselt een scenografisch ontwerp te maken om zo de specifieke referenties naar de historische of culturele identiteit van deze plek te vertellen en te waarborgen. Eveneens onderzocht ik welke invloeden deze ingerichte buitenruimte zou hebben op de eventuele invulling van de site. Om dit onderzoek in te perken besloot ik mijn onderzoek te focussen op een mogelijke culturele invulling van de leegstaande panden. Hoe kan men ervoor zorgen dat o.a. kleine creatieve bureaus zich aangetrokken voelen tot deze locatie en zich er willen vestigen?

Bij het denken aan De Stinkfabriek, fronst menig wenkbrauw. Ieder kent er wel een of heeft er een gekend: een fabriek die simpelweg stinkt. In de Gélatinesfabriek was dit niet anders. Dagelijks kon men de geur waarnemen van rottende karkassen die werden aangevoerd per trein of boot. Het produceren van gelatine is uiteraard geen idyllische bezigheid. Ik vond het belangrijk dat deze cultuurhistorische connotatie van de fabriek behouden bleef.

http://www.destinkfabriek.wordpress.com

Lèèmfabriek
Achter het lèèmfabriek,
Mou het zo goued èn riek
Doa haan vieë malkaandre de leifde gezweure
Terwèèl de bassèng van’t kennââl weur bevreure
Iech leet oech dââl èn’t grââs
Dzjieë waart zoe roeëd as ‘n kjââs
Iech zee: “Och mètske, hèt toch ginne schriek
Achter het lèèmfabriek”

Rappleer dzj’oech nog, ‘t weur néûjaarnach
Vieë weure bè Wolfs an’t walse
Wèè iech oech zoe obsèè bezoueg
Toeën gouf iech oech doa zoe’n malse
Dzje haat e bliek bleu blouwske âân
E schoe preupel himmeke bè kèntjes
‘ne Cache-corslee bè lientjes âân
Èn dzje reuk toch zou goued naa de mentsjes
Tekst: Jules Klock

BLOG project De Stinkfabriek.

Projecten stage:

- Wedstrijd concept nieuwe inrichting bezoerkerscentrum Damme: Huyse De Grote Sterre.

- Wedstrijd ontwerp Vlaams Bezoekers- en Natuureducatiecentrum De Panne: De Nachtegaal.

- Wedstrijd concept stadhuis van Poperinge, tento over Henri Permeke.

- Conceptvoorstel Landen, buitensignalisatie panelen vestingroute en algemene infopanelen.

+ …

De bijen verdwijnen van onze aardbol maar er is niemand die precies weet waarom. Zij verdwijnen op een mysterieuze wijze en laten geen tastbare sporen na. Vermoedelijk worden hun karkassen opgegeten door roofmijten maar dit is louter giswerk.

De mogelijke oorzaken van deze “verdwijnziekte” zijn o.a: radiogolven, GSM-straling, pesticiden, parasieten. Het overvloedig gebruik van kun- stmest zou hier ook een grote rol spelen.

Het uitsterven van de bijen zou een ramp betekenen voor de mens, de bijen zijn na de runderen de belangrijkste dieren in onze voedselketen. Zij zorgen voor 1/3 van onze totale voedselvoorziening. Zonder de bijen zouden er geen fruit en bijna geen groenten meer zijn.

In deze opdracht richt ik mij voornamelijk op de “gulzigheid” van de imkers.

De imkers nemen steeds meer en meer honing weg en geven er suiker- water voor terug, een goedkopere suikeroplossing voor degelijk voedsel. Zo verzwakt het immuunsysteem van de bijen en zijn ze gevoeliger voor schimmels, virussen en roofmijten.

Dieper ingaand op de dualiteit tussen het Westerse individualistische leven vs. het leven voor‘het volk’: de bij, als een te volgen voorbeeld.

De vraag waarom de mens er niet in slaagt als volk samen te werken is een actueel beeld.

De bijenkorf staat als symbool voor de goedheid van de arbeid; de welsprekendheid, de zoetheid v/d fraaie woorden en is bovendien een voorbeeld van een zeer feministische cultuur. Volgens Socrates staat de werkbij gelijk aan de goede burger en is de dar het voorbeeld van de profiteur.

“If the bee disappeared off the surface of the globe then man would only have four years of life left” A. Einstein

http://www.deverdwijnziekte.wordpress.com/

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.