Politecnico di Milano
Slow Design
La pazienza è la chiave per il paradiso.
Weldra eindelijk een update.
Duomo di San Martino, Lucca
Milaan design week 2010
Castello Sforzesco
Santa Maria delle Grazie (1465-1482)
De Santa Maria delle Grazie (Onze-Lieve-Vrouw van Genade), oorspronkelijk opgetrokken in de Gotische-Lombardijnse stijl, werd samen met het Dominicaanse klooster gesticht door Francesco Sforza, Hertog van Milaan. De hoofdarchitect van het gebouw was Guiniforte Solari. De apsis van de kerk en het kleine klooster wordt toegeschreven aan Donato Bramante.
De Santa Maria delle Grazie is opgenomen op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO en dankt zijn faam aan het allombekende werk van Leonardo da Vinci: “L’Ultima Cena” (Het Laatste Avondmaal). Het werd geschilderd in opdracht van de paters van het klooster. Leonardo da Vinci werkte tussen 1495 en 1497 aan deze muurschildering. Door de jaren heen heeft het werk veel geleden. Het wordt wel eens verkeerdelijk een fresco genoemd maar het werd met tempera op een droge muur aangebracht hierdoor begon de verf al snel af te bladderen.
In de Abdij van Tongerlo is een getrouwe kopie op linnen van Het Laatste Avondmaal in perfecte staat bewaard gebleven. Deze werd in 1506 geschilderd door Andrea di Bartoli Solario, een leerling van Da Vinci. De meester zou zelf het hoofd van Jezus en van Johannes hebben geschilderd.
Più facile a dirsi che a farsi.
Milaan, week 1.
De school is nog steeds niet van start gegaan. De officiële ‘Welcome Day’ is gepland op 8 maart.
Maar dat wil niet zeggen dat ik een probleem heb met mijn dagen te vullen. Milaan is zodanig groot en verassend dat ik praktisch elke dag wel een nieuwe ontdekking doe: meesterlijke kerken, mooie designwinkels, leuke buurten, knappe expo’s en noem maar op.
Om een beter beeld te krijgen van wat de vakken uit de verschillende richtingen inhouden werd er aangeraden om deze week al de eerste lessen te volgen, wat ik dus ook deed. Met plezier.
Alle lessen worden gegeven in het Italiaans, voorlopig versta ik nog niet meer als de grote lijnen. Maar ik hoop hier door mijn Italiaanse avondlessen snel verandering in te brengen.
De eerste les die ik volgde, op woensdagvoormiddag, was “design dell’ interazione” (interaction design). Kort samengevat gaat dit over de relatie tussen mens en machine en hoe we deze kunnen optimaliseren om ons leven te verrijken.
Het eerste filmpje dat we te zien kregen ging over Pattie Maes, die het op een TED conferentie had over ‘het zesde zintuig’, in de vorm van een kleine hanteerbare computer. Dit “machientje”, even groot als een doorsnee digitaal fototoestel, is in staat om bepaalde handgebaren te detecteren. Het nemen van een foto gebeurt door met wijsvingers en duimen een rechthoek te maken of de klok lezen was nog nooit zo eenvoudig, gewoonweg een cirkel met je vinger maken op je pols
De tweede les, op woensdagnamiddag was “strategie di creativita ‘e innovazione per il design” (creatieve en innovatie strategieën voor design). Zoals de naam al doet vermoeden word hier dieper ingegaan op het begrip creativiteit.
Als laatste volgde ik op donderdagnammidag de zogeheten ‘work seminar’. In deze lessen wordt men klaargestoomd om in het bedrijfsleven te stappen. Omdat deze lessen hard lijken op het vak projectmanagement, wat ik al in het eerste semester aan de PHL heb gevolgd, ga ik dit vak niet volgen.
Morgen heb ik een bezoek aan de Santa Maria delle Grazie en aan een tentoonstelling over het werk van Roy Lichtenstein gepland.
Santa Maria del Carmine
Per quanto Milano sia una metropoli sullo stile “non-ho-tempo-da-perdere”.
Milaan, eindelijk.
Iets meer dan een maand geleden zag het er nog zeer twijfelachtig uit of ik überhaupt op uitwisseling zou kunnen gaan. Door communicatieproblemen was ik toen nog steeds niet steeds ingeschreven als student aan de Politecnico di Milano. Nochtans werd de nodige papierberg al midden oktober richting Milaan verstuurd.
Vele frustraties en weken verder werd ik eindelijk ingeschreven als internationale student. Vanaf toen liep alles gelukkig vlekkeloos. Vragen per e-mail werden binnen het halfuur beantwoord. Alles werd zeer duidelijk uitgelegd en mijn bevestiging van mijn inschrijving in het secretariaat van de Politecnico duurde wel geteld 5 min.
Ondertussen is het al de derde avond dat ik vertoef in mijn Milanees stekje, gelegen in de zone Milano Certosa, nog geen 4 km van de school waar ik de volgende 4 maanden les zal volgen.
Met een gemiddelde van 12° C en geen regendruppel te bespeuren is het hier deze eerste dagen echt genieten.
Maandag beginnen de lessen en nadien heb ik 4 weken de tijd om lessen naar eigen keuzen te volgen en zo een uiteindelijk lessenpakket samen te stellen. Het is ook mogelijk om lessen te kiezen uit al de andere richtingen die op de campus Design gegeven worden o.a. mode, fotografie en grafisch ontwerp.
Hieronder alvast de eerste foto’s van mijn verkenningstocht in het centrum van Milaan.
Alla prossima volta!




































